“Μας αδίκησαν!”Διαμαρτύρεται ο τσάρος της ανοικονόμητης ελληνικής οικονομίας. “Δεν βλέπουν την τεράστια πρόοδο που έχουμε κάνει;” Και συμπληρώνει ο μεγάλος GAP: “Μα δε σέβονται τις θυσίες του ελληνικού λαού;”
Για μια ακόμη φορά η κυβέρνηση των μέτρων χωρίς μέτρο και των αποκλίσεων (gap) παρά τα μέτρα (κατά κόσμον κυβέρνηση παιδικής χαράς) νιώθει αδικημένη και κατατρεγμένη. Ο λόγος; Νέα υποβάθμιση ακόμη πιο βαθιά στο καθεστώς των “junk bonds” (σκουπιδιών) των ελληνικών ομολόγων από το γνωστό και μη εξαιρετέο οίκο αξιολόγησης Standard & Poor’s.
Η υποβάθμιση μάλιστα έγινε κατά δύο βαθμίδες, τουτέστιν από το ΒΒ+ στο ΒΒ-! Βρε τους ιερόσυλους! Καθόλου δεν μας σέβονται; Δείτε εδώ τι μας καταμαρτυρούν.
Κατά πάσα πιθανότητα, ο βλοσυρός οίκος της S&P θαύμασε το σκουπιδομάνι στη Θεσσαλονίκη (δείτε εδώ) και είπαν: Ας τους στείλουμε στα σκουπίδια, αφού εκεί είναι ο βιότοπός τους. Στα σκουπίδια τη βρίσκουν και στα σκουπίδια θα τους αποπέμψουμε, μπας και συνετιστούν!
Στην απάντηση-διαμαρτυρία ο GPAPAK είπε μεταξύ άλλων: «Συνοπτικά, η υποβάθμιση από την S&P’s βασίζεται σε μια μονομερή εκτίμηση των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και των δημοσιονομικών κινδύνων, που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, χωρίς να δίνει την δέουσα βαρύτητα στις δράσεις που παίρνει η Ελληνική κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει αυτούς τους κινδύνους και τα αποτελέσματα της οικονομικής πολιτικής.» (Δείτε εδώ.)
Για να δούμε, όμως, μήπως πράγματι μας αδίκησε ο εν λόγω οίκος αξιολόγησης, μη δίνοντας βαρύτητα στις ενάρετες δράσεις (χωρίς αντίκρισμα) που παίρνει η ελληνική κυβέρνηση; Τα επόμενα video απαντούν στο ερώτημα έξω απ’ τα δόντια, και καλούν σε σοβαρότητα και επαγρύπνηση, αν βέβαια θέλουμε να διαψεύσουμε την Standard & Poor’s στις δυσοίωνες προβλέψεις της για αδυναμία εξόδου στις αγορές, έστω το 2013, και αναπόφευκτη αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. (πηγή)
Κατόπιν τούτων, επιτρέψτε μου ένα ποιηματάκι-νοσταλγία, κι ας με αφορίσουν οι 300 πρωθιερείς τσι “Δημοκρατίας” του μπάχαλου. Άλλωστε το δικαιούμαι, αφού πρώτοι αυτοί με ανάγκασαν να τους αφορίσω.
“Χούντα”, καλή μου “χούντα”!
Αχ, να ξανάφαινε μια τίμια “χούντα” τώρα,
Απ’ τσι “Δημοκρατίας” τα δεινά να μας γλιτώσει,
Τη νομιμότητα να επιβάλει στη χώρα,
Άμποτε για τους Έλληνες να ξημερώσει!
Αχ, να ξανάφαινε μια φωτισμένη “χούντα” τώρα,
Την κόπρο του Αυγεία να καθαρίσει
Τους Έλληνες να αφυπνίσει από τη μώρα,
Και τ’ άδεια τα ταμεία να γιομίσει!
Αχ, να ξανάφαινε μια ντόπια “χούντα” τώρα,
Από της Τρόικας τη χούντα να μας απαλλάξει,
Να μας γλιτώσει απ’ της χρεοκοπίας τη μπόρα,
Το ρου της ιστορίας μας οριστικά ν’ αλλάξει!
Αχ, να ξανάφαινε μια εμπνευσμένη “χούντα” τώρα,
Τη μοίρα την κακιά μας για να εξορκίσει,
Να καθαρίσει της μιζέριας μας την ψώρα.
Τ’ αρχαίο πνεύμα αθάνατο να αναστήσει!
ΑΜΗΝ και πότε;
“Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί.” Πλάτων (427-345 π.Χ.)
Υ.Γ. (άσχετο)
Παραθέτω απόσπασμα από άρθρο που έγραψα το Μάιο του 2009, επί κυβέρνησης Καραμανλή του Μικρού:
«…Προχωρώ στα άλλα συναισθήματα που ένιωσα κατά την παραμονή μου στην Κωνσταντινούπολη. Όχι, όχι, δεν ένιωσα θλίψη και νοσταλγία για τις “χαμένες πατρίδες”. Ούτε ένιωσα θυμό εναντίον των Τούρκων που μας πήραν κάποτε την Πόλη. Αυτά ανήκουν πια στο παρελθόν και, όπως το κάθε τι που συμβαίνει στη ζωή ατόμων και εθνών, είναι το αποτέλεσμα κάποιας αιτίας. Ό,τι σπείρει ένα άτομο, μια οικογένεια, μια κοινωνία, ένα έθνος, τούτο και θερίζει. Αυτός ο φυσικός νόμος είναι αμείλικτος και δε γνωρίζει συναισθηματισμούς. Η διαφθορά διαλύει έθνη και αυτοκρατορίες. Τούτος είναι κανόνας απαράβατος. Ένας οργανισμός πρώτα σαπίζει από το εσωτερικό του, και μετά επιπίπτουν τα όρνεα για το φαγοπότι.
Όχι, δεν είχα καιρό να θρηνήσω για την προ αιώνων άλωση της αμαρτωλής Πόλης. Είμαι απασχολημένη με το να θρηνώ για τη σημερινή άλωση της Ελλάδας από τους διεφθαρμένους πολιτικούς, τους αναρχοφασίστες, και από τα μιλιούνια των λαθρομεταναστών που διοχετεύει στο ξέφραγο αμπέλι μας η “φίλη” Τουρκία. Δε μου καίγεται καρφί για τη διάλυση της διεφθαρμένης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Καίγονται όμως τα σωθικά μου να βιώνω μπροστά στα μάτια μου τη σημερινή διάλυση της Ελλάδας. Δεν είμαι ρατσίστρια, αλλά απλώς ρεαλίστρια. Δε διακατέχομαι από ξενοφοβία ή μισαλλοδοξία, αλλά από ανησυχία μπροστά στα εκφυλιστικά κοινωνικά φαινόμενα των οποίων έντρομοι γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες.
