Στην προηγούμενη ανάρτησή μου παρέθεσα ολόκληρο το άρθρο του κ. Κυριάκου Κυριαζόπουλου, καθηγητή (επ.) του Εκκλησιαστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Α.Π.Θ., δικηγόρου παρ’ Αρείω Πάγω και θεολόγου, στο οποίο έχει κάνει εκτενέστατη έρευνα για το πιθανό τσιπάρισμα μέσω υποχρεωτικού εμβολιασμού λόγω κορωνοϊού. Η εν λόγω μελέτη του καθηγητή ρίχνει άπλετο φως σε αυτά που συμβαίνουν και στα χειρότερα που πιθανώς θα συμβούν. Εξαιρετική δουλειά και ομολογουμένως κοπιώδης με πλείστες παραπομπές στις πηγές. Έως εδώ καλά.
Εκεί όμως που με απογοήτευσε ο κ. Κυριαζόπουλος είναι ο “Θεολογικός Επίλογος” του άρθρου του, που μοιάζει περισσότερο με Σατανολογικό Επίλογο. Θλίβομαι πραγματικά όταν στην “Ορθοδοξία” μιλάνε περισσότερο για τον Σατανά παρά για το Θεό. Το όνομα που θα ταίριαζε περισσότερο στην “Ορθοδοξία”, αλλά και σε όλες τις Χριστιανικές ομολογίες και δόγματα, είναι “Σατανοδοξία”.
“Ενός κακού προκειμένου μύρια έπονται”, λέει η σοφή παροιμία. Και ποιο είναι το προκείμενο κακό που οδηγεί τον “Ορθόδοξο” Χριστιανό και όχι μόνο στον παραλογισμό και τη διαβολοπληξία; Το ότι εκλαμβάνουν ολόκληρη τη Βίβλο, που έγραψαν άνθρωποι, ως “Λόγο του Θεού”, μη επιδεχόμενο αμφισβήτησης. Κάτι σαν τα μαθηματικά, δηλαδή.
Βέβαια, για να λέμε ολόκληρη την αλήθεια, οι Βιβλολάτρες κάθε δόγματος δεν παίρνουν ολόκληρη τη Βίβλο τοις μετρητοίς. Παπαγαλίζουν μόνο τα εδάφια εκείνα που συμφωνούν με το δόγμα τους, ενώ τα υπόλοιπα τα αγνοούν, ως μη υπάρχοντα. Αυτό έχει πάθει και ο αξιότιμος καθηγητής κ. Κυριαζόπουλος.
Ας δούμε λοιπόν αποσπάσματα από τη “θεολογική” προσέγγιση του κ. Κυριαζόπουλου, τα οποία και θα σχολιάσω:
Υπάρχουν μερικά θεολογικά δεδομένα τα οποία δεν μπορούμε να μην τα λαμβάνουμε υπόψη.
Πρώτο θεολογικό δεδομένο:
Κατά παραχώρηση του Χριστού, εξαιτίας της αποστασίας από τον αληθινό Τριαδικό Θεό και της αμαρτίας και ημών των Ορθόδοξων Χριστιανών και της Ανθρωπότητας, ο Σατανάς είναι ο άρχοντας του κόσμου τούτου και ο θεός του αιώνος τούτου, (δηλαδή ο θεός της ιστορίας, μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού).
Ο Χριστός είπε πριν τον συλλάβουν, πριν τα Σεπτά Του Πάθη, τα ακόλουθα: «Έρχεται γαρ ο του κόσμου άρχων, και εν εμοί ουκ έχει ουδέν (= έρχεται ο άρχοντας του κόσμου, αλλά σε μένα δεν έχει καμία απολύτως εξουσία)» (Ιωαν. 14, 30).
Ο Απόστολος Παύλος έγραψε προς τους Κορινθίους Χριστιανούς τα εξής: «εν οίς ο θεός του αιώνος τούτου ετύφλωσε τα νοήματα των απίστων εις το μη αυγάσαι αυτοίς τον φωτισμόν του ευαγγελίου της δόξης του Χριστού, ός εστιν εικών του Θεού (= στο μέσο τους ο θεός (δηλαδή ο Σατανάς) του αιώνα αυτού (δηλαδή της ιστορίας) τύφλωσε τα μυαλά τους, ώστε να μη λάμψει σε αυτούς το φως του Ευαγγελίου της δόξας του Χριστού, ο οποίος είναι εικόνα του Θεού)» (Β΄ Κορινθ. 4, 4).
Ομολογώ γίνομαι έξω φρενών, βράζω από θυμό και αγανάκτηση με τα βλάσφημα αυτά εδάφια της Καινής Διαθήκης, που αναγορεύουν τον Διάβολο ή Σατανά , δηλαδή την προσωποποιημένη αρνητική δύναμη που είναι έμφυτη στον άνθρωπο, όπως είναι και η θετική δύναμη, σε άρχοντα του κόσμου τούτου και θεό του αιώνος τούτου. Οποία παταγώδης αποτυχία και ντροπή για τον Δημιουργό του Σύμπαντος, αν αυτό ίσχυε!
Το να επιχειρηματολογήσω εναντίον της παιδαριώδους ου μην αλλά βλάσφημης και βλαπτικής αυτής παραδοχής, που παρουσιάζει τον Δημιουργό του Σύμπαντος να παραδίδει την ανθρώπινη δημιουργία του σε έναν εκπεσόντα Αρχάγγελο, όπως πιστεύουν ότι είναι ο Διάβολος, είναι σαν να πάω σ’ ένα άσυλο διανοητικώς ανιάτων, δηλαδή τρελάδικο, και να κάνω κήρυγμα.
Σύνελθε, κύριε καθηγητά, έλα επιτέλους στα συγκαλά σου! Αν ο Σατανάς ήταν ο θεός του κόσμου τούτου, όπως πιστεύεις, τότε εσύ δεν θα ήσουν όρθιος να γράφεις τις “θεολογικές” αναλύσεις σου, απολαμβάνοντας την σύνταξή σου στο άνετο σπιτικό σου και χρησιμοποιώντας την τεχνολογία (του διαβόλου!) για να ενημερώνεσαι και να δημοσιεύεις τις σκέψεις σου. Δεν θα είχες τροφή, ρεύμα και νερό στο σπίτι σου. Δεν θα μπορούσες να οδηγείς το αυτοκίνητό σου σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους με φωτεινούς σηματοδότες, να έχεις την υγειονομική σου περίθαλψη, όποτε την χρειάζεσαι, να πηγαίνεις σε θέατρα και συναυλίες κλπ, κλπ. Ούτε θα είχες την ευτυχία να καμαρώνεις τα σπουδασμένα δωρεάν σε σχολεία και πανεπιστήμια παιδιά σου.
Κύριε καθηγητά, αν ο Σατανάς ήταν ο άρχων του κόσμου τούτου, όπως πιστεύεις, τότε ο κόσμος θα ήταν μια επίγεια κόλαση, από την οποία το μόνο που θα επιθυμούσε ο άνθρωπος θα ήταν να δραπετεύσει μέσω του θανάτου για να γλιτώσει. Για παρατήρησε λίγο σε παρακαλώ: μήπως το καλό που βλέπεις γύρω σου και βιώνεις είναι απείρως μεγαλύτερο από το κακό που θα προτιμούσε για σένα ο “θεός του αιώνος τούτου” που ισχυρίζεσαι ότι είναι ο Σατανάς; Παρατήρησε και μάθε να διακρίνεις την αλήθεια από τα ψέματα της Βίβλου και της “Ορθοδοξίας” σου.
Δεύτερο θεολογικό δεδομένο:
Για να δράσει ο Σατανάς, χρειάζεται πάντοτε την άδεια του Χριστού. Αλλά και αν μας φαίνεται ότι ο Σατανάς δρα έχοντας κάποια μορφή άδειας από τον Χριστό, εν τούτοις δεν γνωρίζουμε την έκταση της άδειάς του. Αυτή η έκταση της άδειας του Σατανά από τον Χριστό φανερώνεται ιδίως από τα γεγονότα.
Από τη σύντομη επίσκεψη του Χριστού στην περιοχή των Γεργεσηνών μαθαίνουμε τα εξής:«Και ελθόντι αυτώ εις το πέραν εις την χώραν των Γεργεσηνών υπήντησαν αυτώ δύο δαιμονιζόμενοι εκ των μνημείων εξερχόμενοι, χαλεποί λίαν, ώστε μη ισχύειν τινά παρελθείν δια της οδού εκείνης. Και ιδού έκραξαν λέγοντες. Τί ημίν και σοί, Ιησού υιέ του Θεού; Ήλθες ώδε προ καιρού βασανίσαι ημάς; Ήν δε μακράν απ’ αυτών αγέλη χοίρων πολλών βοσκομένη. Οι δε δαίμονες παρεκάλουν αυτόν λέγοντες. Ει εκβάλλεις ημάς, επίτρεψον ημίν απελθείν εις την αγέλην των χοίρων. Και είπεν αυτοίς. Υπάγετε. Οι δε εξελθόντες απήλθον εις την αγέλην των χοίρων. Και ιδού ώρμησε πάσα η αγέλη των χοίρων κατά του κρημνού εις την θάλασσαν και απέθανον εν τοις ύδασιν… (Ματθ. 8: 28-32)
Εδώ μας τα γυρίζει κάπως ο καθηγητής: Ναι μεν ο Σατανάς είναι ο “θεός του αιώνος τούτου” δηλαδή μέχρι τη “Δευτέρα Παρουσία”, όπως επεξηγεί, αλλά χρειάζεται πάντα την άδεια του Χριστού για να κάνει το κακό στους ανθρώπους. Με άλλα λόγια, ο Χριστός είναι ο ηθικός αυτουργός του κακού και ο Σατανάς είναι το εκτελεστικό όργανο! Εν τούτοις, συνεχίζει ο καθηγητής, δεν γνωρίζουμε την έκταση της άδειάς του. Με άλλα λόγια, ο Σατανάς κάνει και του κεφαλιού του μερικές φορές – πολλές ή λίγες δεν μας εξηγεί ο καθηγητής Θεολογίας και δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω κ. Κυριάκος Κυριαζόπουλος.
Για να στηρίξει την άποψή του αυτή ο κ. καθηγητής επικαλείται την ιστορία των δύο δαιμονισμένων από τη χώρα των Γεργεσηνών, όπου τα εκβαλλόμενα από τον Ιησού δαιμόνια ζήτησαν, λέει, την άδειά του για να εισέλθουν στους χοίρους. Και ο Ιησούς σπλαχνιζόμενος τα δαιμόνια, αλλά όχι τα άτυχα γουρουνάκια και τον ιδιοκτήτη τους, τους έδωσε την άδεια που ζήτησαν, με αποτέλεσμα τα γουρουνάκια να ορμήσουν στο γκρεμό, να πέσουν στη θάλασσα και να πνιγούν! Και ζήσαν οι πρώην δαιμονισμένοι καλά και ο άτυχος κτηνοτρόφος που έχασε το βιος του πολύ χειρότερα!
Σε αυτή την ιστορία της Καινής Διαθήκης στηρίζεται ο κ. καθηγητής για να συμπεράνει ότι ο Σατανάς παίρνει την άδεια του Χριστού για να κάνει ό,τι κάνει, και προφανώς θα έχει πάρει την άδεια για να εξαπολύσει τον Κορωνοϊό κατά δικαίων και αδίκων!
Ωστόσο, ο ευφάνταστος συγγραφέας της ιστορίας αυτής της Καινής Διαθήκης δεν μας εξήγησε αν και γιατί ο Ιησούς είχε δώσει αρχικά την άδεια στα δαιμόνια να κάνουν κατάληψη στους δύο άτυχους Γεργεσηνούς – αφού, όπως μας είπε ο καθηγητής, ο διάβολος δεν μπορεί να κάνει τίποτα χωρίς την άδεια του Χριστού – και γιατί άλλαξε γνώμη εκ των υστέρων και προέβη στον εξορκισμό και στην απελευθέρωσή τους. Δεν μας εξηγεί επίσης τι απέγιναν τα δαιμόνια όταν πνίγηκαν τα γουρουνάκια. Πνίγηκαν κι αυτά μαζί τους;
Τρίτο θεολογικό δεδομένο:
Δεν γνωρίζουμε τον χρόνο του χαράγματος του Αντιχρίστου, ούτε της εμφάνισης του Αντιχρίστου, ούτε της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού, αφού και ο ίδιος ο Χριστός με την ανθρώπινη φύση Του δεν γνωρίζει τους χρόνους αυτούς. Για τα μέλλοντα εσχατολογικά γεγονότα ο Χριστός είπε τα ακόλουθα: «Περί δε της ημέρας εκείνης ή της ώρας ουδείς οίδεν, ουδέ οι άγγελοι εν ουρανώ, ουδέ ο υιός, ει μη ο πατήρ [Για την ημέρα εκείνη ή την ώρα (της Δευτέρας Του παρουσίας), κανένας δεν γνωρίζει ακριβώς ούτε οι άγγελοι που είναι στον ουρανό, ούτε ο Υιός του Θεού (δηλαδή ο ίδιος ο Χριστός με την ανθρώπινη φύση Του), παρά μόνον ο Πατέρας. Επειδή τις γνωρίζει ο Πατέρας, τις γνωρίζει, ως ομοούσιος, με τη θεία Του φύση, και ο Υιός, δηλαδή ο Χριστός]» (Μαρκ. 13, 32).
Η τελευταία πρόταση που έχω υπογραμμίσει είναι αυθαίρετη προσθήκη του κ. καθηγητή, στην προσπάθειά του να στηρίξει την υποτιθέμενη ομοούσια και αχώριστη Αγία Τριάδα.
Εδώ, εμμέσως πλην σαφώς, αφήνει να εννοηθεί ότι το πιθανό τσιπάρισμα μέσω υποχρεωτικού εμβολιασμού ενδέχεται να είναι το χάραγμα του Αντιχρίστου για το οποίο μιλάει η Αποκάλυψη του Ιωάννη. Προφανώς και ο Αντίχριστος θα εμφανιστεί και θα δράσει κατόπιν αδείας του Χριστού, σύμφωνα με την θεολογία του κ. καθηγητή που μας ανέπτυξε προηγουμένως!
Τέταρτο θεολογικό επιχείρημα:
Ο Χριστός δεν μας θέλει αδιάφορους (δηλαδή χλιαρούς ή ψυχρούς περί την Ορθοδοξία και την Ορθοπραξία), αλλά ενεργούς στα θέματα της πίστης και της πνευματικής ζωής, στα οποία περιλαμβάνεται και η ορθόδοξη και πνευματική μας εγρήγορση για τον θάνατό μας στην περίπτωση που συμβεί πριν τη Δευτέρα Παρουσία Του, ή για τη Δευτέρα Παρουσία Του, στην περίπτωση που ο θάνατός μας δεν συμβεί μέχρι τότε. Γι’ αυτό η Αγία μας Εκκλησία ψάλλει τη Μεγάλη Δευτέρα, τη Μεγάλη Τρίτη και την Μεγάλη Τετάρτη στους Όρθρους και τους Εσπερινούς τους συνυφασμένους με τις Προηγιασμένες Θείες Λειτουργίες το εξής: «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός και μακάριος ο δούλος ον ευρήσει γρηγορούντα, ανάξιος δε πάλιν όν ευρήσει ραθυμούντα. Βλέπε, ουν, ψυχή μου, μη τω ύπνω κατενεχθής ίνα μη τω θανάτω παραδοθής και της Βασιλείας έξω κλεισθής. Αλλά ανάνηψον…».
Προς την κατεύθυνση της Δευτέρας Του Παρουσίας και των εσχατολογικών γεγονότων που προηγούνται αυτής (όπως χάραγμα του αντιχρίστου, εμφάνιση των φυσικών προσώπων του αντιχρίστου και του ψευδοπροφήτη), ο Κύριος μας ελέγχει – προκειμένου να μάθουμε τα «σημεία των καιρών» κατά την Αγία Γραφή και την Πατερική Ερμηνεία αυτής – ως εξής: «Υποκριταί, το μεν πρόσωπον του ουρανού γινώσκετε διακρίνειν, τα δε σημεία των καιρών ου δύνασθε γνώναι; (= Υποκριτές, γνωρίζετε να διακρίνετε τα καιρικά φαινόμενα, αλλά δεν μπορείτε να διακρίνετε τα προφητευμένα από τον Λόγο του Θεού (Παλαιά και Καινή Διαθήκη) σημεία που σηματοδοτούν την έλευση της Δευτέρας Μου Παρουσίας;)» (Ματθ. 16, 3).
Με το ανωτέρω “θεολογικό επιχείρημα” ο κ. καθηγητής μας προτρέπει να είμαστε έτοιμοι (καθαροί τη καρδία) διότι δεν ξέρουμε πότε έρχεται ο θάνατος ή η (απατηλή) Δευτέρα Παρουσία του Χριστού, που θα κρίνει ζώντας και νεκρούς. Ωστόσο δεν μας λέει τι θα κάνει ο Χριστός μετά την φοβερή και ανελέητη τελική κρίση. Ποια βασιλεία θα εγκαθιδρύσει; Θα είναι επίγεια, θα είναι πνευματική; Το “Σύμβολο της Πίστεως” το αφήνει αόριστο και ομιχλώδες: Ου της βασιλείας ουκ έσται τέλος!
Σε αντίθεση, οι δαιμονοποιημένοι από τους Ορθόδοξους Μάρτυρες του Ιεχωβά το συγκεκριμενοποιούν μιλώντας για Χιλιετή Βασιλεία του Χριστού επί της γης, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Διάβολος θα δεθεί!
Πέμπτο θεολογικό δεδομένο:
Η ειλικρινής μετάνοια των πιστών που την συνειδητοποιούν, καθώς και η ύπαρξη έστω λίγων ανθρώπων που έχουν αγωνιστική αγιότητα και προσευχητική παρρησία ενώπιον του Χριστού, μπορεί να αποτρέψει ή να καθυστερήσει την εκδήλωση της θείας δικαιοσύνης, εν προκειμένω την αναβολή των εσχατολογικών γεγονότων αν τούτα επίκεινται κατά τη γνώση του Τριαδικού Θεού, για να δοθεί ενδεχομένως περισσότερος χρόνος ειλικρινούς μετανοίας. (…) (…)
Στη συνέχεια, για να τεκμηριώσει την ανωτέρω άποψή του, ο καθηγητής κ. Κυριαζόπουλος παραθέτει τα εδάφια 1-10 από το 3ο κεφάλαιο του βιβλίου “Ιωνάς” της Παλαιάς Διαθήκης, όπου ο Θεός φέρεται ότι άλλαξε γνώμη και δεν τιμώρησε τους κατοίκους της Νινευή επειδή μετανόησαν.
Επίσης παραθέτει τα εδάφια 20-33 από το 18ο κεφάλαιο της Γένεσης, όπου ο Αβραάμ φαίνεται να παίζει ένα είδος κολοκυθιάς στη συνομιλία του (όπως νόμιζε) με το Θεό όπου ο “Θεός” στο τέλος είπε ότι αν έβρισκε έστω και δέκα δίκαιους στα Σόδομα και τα Γόμορρα δεν θα τα κατέστρεφε. Με άλλα λόγια, ο Θεός θα κατέστρεφε τις πόλεις αυτές αδιαφορώντας για το πλήθος των νηπίων και των μικρών παιδιών που δεν είχαν αμαρτήσει, αν δεν έβρισκε έστω 10 δίκαιους ενήλικες!
Επειδή προσωπικά δεν πιστεύω σε έναν προσωπικό Θεό, όπως με απλά λογικά επιχειρήματα εξήγησα στο άρθρο μου “Ο Θεός ούτε επιτρέπει ούτε αποτρέπει κορωνοϊούς”, αλλά αποδεικνύεται και από την μη προκατειλημμένη μελέτη της Βίβλου, γι’ αυτό διαφωνώ με την ως άνω προσέγγιση του καθηγητή.
Ωστόσο, στο δια ταύτα, με βρίσκει σύμφωνη ο κ. Κυριαζόπουλος. Οφείλουμε να αντισταθούμε με νύχια και με δόντια, με όλα τα φυσικά και τα πνευματικά μέσα, ώστε να αποτρέψουμε την έλευση και το “Χάραγμα του Αντιχρίστου”. Δεν είναι αναπόφευκτο να το υποστούμε επειδή το προφήτευσε ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στην Αποκάλυψη.
Απεναντίας, ο άνθρωπος έχει δικαίωμα, υπέρτατο χρέος, τη δύναμη και την εξουσία να ακυρώσει την εκπλήρωση καταστροφικών προφητειών κάποιων εκστασιαζόμενων ενορατικών του παρελθόντος. Μπορεί δηλαδή να ακυρώσει τις συνέπειες των πράξεών του μετανοώντας και συντονίζοντας τη ζωή του με τους κυρίαρχους φυσικούς και πνευματικούς νόμους που διέπουν το Σύμπαν. Εδώ που κατρακύλησε όμως η ανθρωπότητα, οι πνευματικά υγιείς άνθρωποι πρέπει να δράσουν έξυπνα, συλλογικά, στοχευμένα και άμεσα!!! Αλλιώς δεν θα προλάβουμε να αποτρέψουμε το κακό.
Συν τοις άλλοις, ας χρησιμοποιήσουμε εντατικά το υπερόπλο της προσευχής, καθένας όπως πιστεύει, απελευθερώνοντας θετική ενέργεια από το πνεύμα μέσα μας για να ευοδωθούν οι έμπρακτες ενέργειές μας. “Συν Αθηνά και χείρα κίνει”.
Δυστυχώς οι οργανωμένες θρησκείες αποδεικνύονται ότι δεν είναι η λύση στο πρόβλημα όπως θα όφειλαν, αλλά μάλλον μέρος του προβλήματος. Απόδειξη ότι το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών δεν βγήκε μπροστά να διερευνήσει και να καταγγείλει με επιχειρήματα δημόσια, με μία φωνή, τους κρυφούς στόχους της παγκόσμιας ελίτ για μείωση του πληθυσμού της γης με αφορμή το εμβόλιο κατά του κορωνοϊού και το φημολογούμενο τσιπάρισμα.
Μήπως άραγε η Εκκλησία είναι η “πόρνη” στην οποία αναφέρεται το κεφάλαιο 17 της Αποκάλυψης, μετά της οποίας “επόρνευσαν οι βασιλείς της γης”;
