Οι “σκεπτομάζες” κι εμείς

Thought massphoto

Από τότε που υπήρξαν σκεπτόμενοι άνθρωποι έχει δημιουργηθεί μια συνεχής συσσώρευση «σκεπτομάζας» στην ατμόσφαιρα. Οι σκέψεις, σαν ζωντανές οντότητες που είναι, ταξιδεύουν στο διάστημα με ταχύτητα μεγαλύτερη από το ήχο και προσκολλώνται σε σκέψεις ίδιου μήκους νοητικού κύματος, δημιουργώντας σκεπτομάζες.

Επιστημονικά έχει αποδειχτεί ότι οι σκέψεις είναι ενεργειακές δονήσεις και γι’ αυτό οι σκεπτομάζες που έχουμε χτίσει ανά τους αιώνες είναι ζωντανές οντότητες. Από αυτές τρεφόμαστε όλοι μας, καθώς είμαστε συνδεδεμένοι μέσα τους όπως οι ηλεκτρικές συσκευές στην πρίζα. Είναι κατασκευάσματα δικά μας και ζούμε μέσα τους.

Ελάχιστοι άνθρωποι καταφέρνουν να κλείσουν τον διακόπτη προς αυτές τις σκεπτομάζες και να ανοίξουν την πόρτα προς τον Εσωτερικό Άνθρωπο, το πνεύμα του Θεού μέσα τους, την λεγόμενη από την Ιησού «βασιλεία του Θεού εντός ημών».

Αυτές οι σκεπτομάζες μπορεί να είναι θρησκευτικές, έχοντας χτιστεί γύρω από κατασκευασμένους θεούς, που ανάλογα με τις ιδιότητες – καλές ή κακές –  που τους αποδίδουν οι άνθρωποι, όντας πριζαρισμένοι (συνδεδεμένοι) σε αυτές, αναπτύσσουν θετικά ή αρνητικά συναισθήματα και αναδεικνύουν αρετές ή κακίες.

Έτσι εξηγούνται οι συμπεριφορές εθνών που ελάχιστα διαφοροποιούνται ανά τους αιώνες. Για παράδειγμα οι Εβραίοι έχουν δημιουργήσει μια ιδιόρρυθμη σκεπτομάζα γύρω από την ιστορία τους, τις προφητείες και τις υποσχέσεις των πατριαρχών τους, που τους γαλούχησαν με την ιδέα ότι είναι ο εκλεκτός λαός του Θεού, από την οποία σκεπτομάζα τρέφονται έως σήμερα και ενεργούν αναλόγως.

Στο έθνος των Ελλήνων, υπάρχει η σκεπτομάζα των Αρχαίων Ελλήνων και η αποκαλούμενη Ελληνορθόδοξη σκεπτομάζα, η οποία δεν είναι ούτε ελληνική ούτε ορθόδοξη, με την  έννοια της ορθής (σωστής) δοξασίας (άποψης). Με άλλα λόγια το έθνος των Ελλήνων είναι διχασμένο ως προς την σκεπτομάζα στην οποία είναι συνδεδεμένο, με την ορθόδοξη σκεπτομάζα να κερδίζει τα πλήθη ανά τους αιώνες και την Αρχαία ελληνική σκεπτομάζα να συρρικνώνεται λόγω έλλειψης τροφοδότησης από ανάλογες σκεπτομορφές.

Ας αναρωτηθεί ο κάθε άνθρωπος που πιστεύει ότι ο Χριστός δεν είναι Θεός, αλλά ένας προφήτης, επίδοξος βασιλιάς του Ισραήλ που απορρίφθηκε από τον λαό του και σταυρώθηκε,  πώς οι Χριστιανοί που πιστεύουν ότι ο Χριστός είναι Θεός και σωτήρας τους, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, αντλούν δύναμη, σα να ήταν αληθινός; Μήπως επειδή η Χριστιανική σκεπτομάζα είναι υπαρκτή οντότητα με την οποία έχουν συνδεθεί ως ηλεκτρικές συσκευές στην πρίζα τους;

Το ίδιο ερώτημα θέτω και στους οπαδούς κάθε άλλης κατασκευασμένης θρησκείας αλλά και στους οπαδούς κάθε πολιτικής ιδεολογίας-ιδεοληψίας.  Διότι εκτός από τις θρησκευτικές, έχουν χτιστεί ανά τους αιώνες εξίσου ισχυρές πολιτικές σκεπτομάζες από τις οποίες οι συνδεδεμένοι με αυτές αντλούν φανατισμό, βαρβαρότητα, μισαλλοδοξία και ρατσισμό.

Η μόνη λύση για να προοδεύσει η ανθρωπότητα, είναι να τραβήξουμε την πρίζα από τη σύνδεσή μας με τις κάθε λογής απατηλές σκεπτομάζες που εμποδίζουν την αληθινή εξέλιξη του ανθρώπου προς την ηθική τελείωση, την Αγάπη και την Ειρήνη και να ξεκλειδώσουμε την πόρτα προς τον Θεό μέσα μας, την «Χριστική Συνειδητότητα» όπως αποκαλείται.

Κάθε άνθρωπος είναι ένας εν δυνάμει «Χριστός», αρκεί το εγώ του να συνδεθεί με τον θεϊκό σπόρο (πνεύμα) μέσα του και να συντονιστεί μαζί του, ώστε το «θέλω» να ταυτιστεί αβίαστα και ανυστερόβουλα, με το «πρέπει», δηλαδή τον γραμμένο στη συνείδηση ηθικό νόμο μέσα του. Η υποταγή στον εσωτερικό ηθικό νόμο υπό τον φόβο τιμωρίας από τον Θεό ή από επιδίωξη ανταμοιβής σε τούτη ή την μετά θάνατον ζωή (αν υπάρχει) δεν οδηγεί ποτέ στη θέωση του ανθρώπου και την εκπλήρωση του προορισμού του στη γη, ως συνεργού της αενάως εξελισσόμενης Συμπαντικής Θεότητας.

Και όταν έρθει αυτή η ευλογημένη ώρα της πνευματικής αφύπνισης, θα γνωρίσουμε την αλήθεια και η αλήθεια θα μας ελευθερώσει.

«Εγώ είπα θεοί είστε σεις και υιοί Υψίστου πάντες», διαβάζουμε στους ψαλμούς του Δαβίδ. Και ο Ιησούς το επιβεβαίωσε.

Tags: Ανώτερος Εαυτός, εσωτερικός άνθρωπος, θεοί εστέ, πνευματική αφύπνιση, σκεπτομάζα, σκεπτομορφές, Χριστική συνειδητότητα